Sinds kort is er een belangrijke toevoeging gedaan aan taxatierapporten: de funderingsrisico paragraaf. Deze nieuwe paragraaf is bedoeld om meer inzicht te geven in mogelijke risico’s rondom de fundering van een woning. Voor zowel kopers als verkopers is dit een relevante ontwikkeling.
Waarom deze toevoeging?
In Nederland komen funderingsproblemen steeds vaker in beeld. Denk aan verzakkingen door bodemdaling of schade als gevolg van langdurige droogte. Omdat herstelkosten flink kunnen oplopen, is het belangrijk dat potentiële kopers vooraf beter geïnformeerd worden over mogelijke risico’s.
Wat staat er in de funderingsrisicoparagraaf?
De taxateur geeft in deze paragraaf een indicatie van het risico op funderingsproblemen. Dit gebeurt op basis van beschikbare data (voornamelijk het Funderingsrisicorapport van KCAF), zoals bodemgesteldheid, bouwjaar en bekende risicogebieden. Het gaat nadrukkelijk om een inschatting en geen technisch onderzoek. Om de risico’s te classificeren wordt gebruik gemaakt van risicoklassen A t/m E, waarbij A geen risico weergeeft en E een vastgesteld probleem aanduid.
Wat betekent dit in de praktijk?
Wanneer sprake is van een hoge risicoklasse (D of E), is meestal een aanvullend funderingsonderzoek (QuickScan) verplicht voordat de taxatie kan worden afgerond. Dit is een beperkt, verkennend onderzoek dat snel inzicht geeft in de staat van de fundering. In sommige gevallen kan dit achterwege blijven, bijvoorbeeld bij recente en betrouwbare informatie of als de opdrachtgever niet akkoord gaat met de kosten. Blijkt uit de QuickScan dat er mogelijke problemen zijn, dan wordt een uitgebreid funderingsonderzoek geadviseerd.
